Utracone mikroby: podstawa naszych kultur starterowych

Utracone drobnoustroje: podstawa naszych kultur starterowych

Współczesny styl życia sprawił, że wiele niegdyś powszechnych drobnoustrojów niemal całkowicie zniknęło z zachodnich mikrobiomów. Te utracone gatunki, znane jako Lost Species, są niezbędne dla zdrowia, ponieważ odgrywają istotną rolę w metabolizmie, funkcjonowaniu układu odpornościowego, integralności bariery jelitowej, a nawet w osi jelita–mózg.

Tradycyjne populacje nadal zachowują dużą różnorodność tych drobnoustrojów. Jednak w społeczeństwach uprzemysłowionych wiele z tych gatunków jest obecnie nieobecnych lub znacznie zredukowanych.

Z tego powodu nasze kultury starterowe koncentrują się szczególnie na szczepach, których liczebność najbardziej spadła według aktualnych badań naukowych i które zapewniają wyraźne korzyści fizjologiczne współczesnym ludziom.

Poniżej pokazujemy, które drobnoustroje w naszych zestawach kwalifikują się jako prawdziwie utracone gatunki, a które pełnią funkcję uzupełniających szczepów stabilizujących.

Przegląd naszych szczepów bakteryjnych

Najważniejsze podstawowe utracone gatunki

Szczepy te uznaje się za prawdziwie utracone gatunki, ponieważ ich liczebność w populacjach zachodnich często zmniejszyła się o ponad 70–90 procent.

Limosilactobacillus reuteri

• Powszechny w tradycyjnych populacjach

• Niemal nieobecny w zachodnich mikrobiomach

• Reguluje stan zapalny, barierę jelitową, metabolizm i produkcję oksytocyny

• Odgrywa kluczową rolę w odbudowie stabilnego mikrobiomu

Bifidobacterium infantis

• Znacznie zredukowany w Europie i Ameryce Północnej

• Wspiera funkcję bariery jelitowej, równowagę odpornościową i redukcję gazów

• Ważny dla regulacji odporności

• Jeden z najważniejszych utraconych gatunków

Bifidobacterium longum

• Zmniejsza się na całym świecie

• Wpływa na oś jelita–mózg i procesy zapalne

• Wspiera stabilność metaboliczną

• Podstawowy szczep wspierający długoterminową regulację jelit

Wtórnie utracony gatunek (znacznie zredukowany)

Szczepy te stały się znacznie mniej powszechne w populacjach zachodnich, ale nie są bliskie całkowitego wyginięcia.

Bifidobacterium bifidum

• W przeszłości bardzo powszechny w ludzkich jelitach

• Obecnie występuje w znacznie mniejszej ilości

• Wspiera integralność błon śluzowych i funkcję bariery

• Sprzyja kolonizacji jelit przez inne bifidobakterie

Bifidobacterium breve

• Znacząco ograniczony w populacjach zachodnich

• Ważny dla metabolizmu węglowodanów

• Wspiera regulację stanu zapalnego i funkcję bariery jelitowej

Lactobacillus gasseri

• Wyraźnie ograniczony w wielu badaniach

• Reguluje metabolizm tłuszczów i florę jelita cienkiego

• Moduluje procesy zapalne

Szczepy o zmniejszonej liczebności i utracone kulturowo

Bakterie te nie zanikły całkowicie, ale w związku z czynnikami współczesnego stylu życia występują znacznie rzadziej.

Lactobacillus rhamnosus

• Często występuje w zmniejszonej ilości

• Ważny dla integralności bariery jelitowej, regulacji stresu i nastroju

Lactobacillus brevis

• W przeszłości powszechnie występował w fermentowanej żywności

• Obecnie rzadki z powodu braku fermentowanych produktów w diecie

• Wytwarza GABA

Bacillus subtilis

• W przeszłości szeroko rozpowszechniony dzięki kontaktowi ze środowiskiem

• Obecnie rzadko spotykany

• Zwiększa odporność mikrobiomu

Funkcjonalne szczepy uzupełniające

Szczepy te nie są klasyfikowane jako utracone gatunki, ale zapewniają cenne wsparcie terapeutyczne.

Lactobacillus helveticus

Wspiera regulację reakcji na stres i równowagę układu odpornościowego

Bacillus coagulans

Odporny na kwasy i szczególnie odpowiedni dla jelita cienkiego

Bacillus clausii

Szczep tworzący przetrwalniki, wspierający stabilność układu odpornościowego

Dlaczego stosujemy te konkretne szczepy

Nasze kultury starterowe łączą:

• Podstawowe utracone gatunki zapewniające ponowną kolonizację

• Wtórnie utracone gatunki zapewniające stabilizację

• Szczepy funkcjonalne zapewniające ukierunkowane wsparcie

Tworzy to wielopoziomowy system odbudowy odpornego mikrobiomu.

Działanie przeciwdrobnoustrojowe naszych szczepów

Wiele naszych szczepów bakteryjnych wytwarza naturalne substancje przeciwdrobnoustrojowe. Hamują one niepożądane drobnoustroje i pomagają utrzymać stabilne środowisko jelitowe.

Silne działanie przeciwdrobnoustrojowe

Limosilactobacillus reuteri

Wytwarza reuterynę o szerokim spektrum działania

Limosilactobacillus gasseri

Wytwarza bakteriocyny

Bacillus subtilis

Wytwarza surfaktynę i bacytracynę

Bacillus clausii

Wytwarza peptydy przeciwdrobnoustrojowe

Umiarkowane działanie przeciwdrobnoustrojowe

• Lacticaseibacillus rhamnosus

• Bacillus coagulans

• Lactobacillus brevis

• Lacticaseibacillus helveticus

Szczepy te działają głównie poprzez produkcję kwasu mlekowego, konkurencję o składniki odżywcze i wytwarzanie bakteriocyn.

Pośrednie działanie przeciwdrobnoustrojowe (bifidobakterie)

• Bifidobacterium infantis

• Bifidobacterium longum

• Bifidobacterium bifidum

• Bifidobacterium breve

Bifidobakterie działają poprzez:

• Produkcja krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych

• Obniżanie pH jelit

• Wzmacnianie bariery jelitowej

Dlaczego te informacje mają znaczenie

Właściwości przeciwdrobnoustrojowe naszych szczepów pomagają utrzymać zrównoważony mikrobiom.

Wspierają:

• Stabilne trawienie

• Ochronna funkcja bariery jelitowej

• Korzystne środowisko mikrobiologiczne

• Regeneracja mikrobiomu po stresie